In deze tijd is de afstand tussen mensen verrassend klein.
We leven zogenaamd in het tijdperk van het individu, ieder in zijn eigen wereld. In de trein kijkt bijna iedereen op een telefoon. Schouders raken elkaar bijna, maar niemand kent de naam van de buurman.
Misschien voelen anderen juist dichtbij omdat we zo los van elkaar leven.
Waarom vreemden ons bezighouden
Als echte gesprekken schaarser worden, krijgt de persoon naast ons veel ruimte in onze fantasie. Vriendelijk? Boos? Omdat we niets weten, verzint ons hoofd in een minuut allerlei verhalen.
Iemand met wie we eenmaal hebben gepraat, maakt ons veel minder onrustig. “Rustig mens” of “eigenlijk heel aardig” is vaak al genoeg.
Dat is de moderne merkwaardigheid: via een scherm zijn we verbonden met vrienden, terwijl de mens twintig centimeter verderop een raadsel blijft.
Iedereen draagt een klein universum mee
In dezelfde wagon beantwoordt iemand werkberichten, wacht iemand op een geliefde, houdt een ander zijn lach in bij een filmpje en leest weer iemand nieuws met zorgen over morgen. Dezelfde ruimte, andere werelden.
Een vreemde kan onzeker maken, maar is ook een mogelijkheid die nog openligt. De strenge man staat misschien zijn plek af. De norse winkelmedewerker blijkt in gesprek misschien hartelijk. Eén toevallige zin kan een leuk moment beginnen.
Een soort kwantumfysica voor forenzen: zolang er niets gebeurt, ligt het verhaal nog niet vast. Wat overdreven, maar het maakt de stad interessanter.
Niet alles volgen en ook niet alles wegduwen
Voortdurend op iedereen letten is vermoeiend. Jezelf dwingen niemand te zien ook. Het mag natuurlijk: even kijken, knikken bij oogcontact, één zin zeggen als het past. En als je vandaag in je eigen wereld wilt zijn, rustig op je telefoon kijken.
We hoeven nabijheid of afstand niet te forceren. Kies de ruimte die die dag prettig voelt.
Onzekerheid is niet alleen eng; ze betekent ook dat de wereld nog niet af is. Wie komen we vandaag tegen en wat voor dag wordt het? De antwoorden staan nog open.
We leven dichtbij en ver weg, verbonden en apart. Misschien hoeven we die tegenstelling niet op te lossen. We kunnen ook een beetje van haar vreemdheid genieten.
コメント