Vandaag ben ik in Nikkō en het regent flink.
Mijn huis hier is oud. De dakgoten zijn versleten en de naden misschien al bros. Vandaag zoek ik uit waar het water naar beneden komt.
Dakgoten bekijken in de regen: eigenlijk perfect dakgootweer.
De tuin trekt ook zijn eigen plan
In de zomer heeft het onkruid veel te veel energie. Ik doe niets en toch groeit het door. Kon ik die levenskracht maar ergens anders inzetten.
In plaats van alles keurig te maken, wil ik natuurstenen plaatsen met planten en groenten ertussen: “Japanse droogtuin × botanische tuin × moestuin”. Een beetje vreemd, een beetje wild, maar rustgevend.
Ondertussen werkt AI in mijn hoofd
AI verandert van iets dat “vragen beantwoordt” in iets dat “echt werk uitvoert”. Codex werkt op de computer thuis; Grok lijkt iets vergelijkbaars te hebben.
Kan mijn pc een klein AI-bedrijf worden? Taken verdelen en bepalen welke documenten elke AI mag zien. Nog geen menselijke werknemers, maar steeds meer AI-sollicitanten.
Een oud huis en de nieuwste AI
Voor me: een nat Shōwa-huis, kapotte goten, woekerend groen en grote stenen. In mijn hoofd: AI-agenten, automatisering en taakverdeling.
Ik herstel een huis uit het verleden terwijl ik een bedrijf van de toekomst bedenk. Repareren, kweken, maken, AI gebruiken, leren en proberen. Misschien komt alles ooit samen.
Ook vandaag onbeholpen vooruit
Eerst kijk ik naar regen, goten, tuin, stenen en onkruid. Daarna praat ik waarschijnlijk weer met AI.
De eindvorm is nog niet zichtbaar. Maar juist dan is het misschien het leukst.
コメント