Bugün Nikkō’dayım; yağmur epey kararlı yağıyor.
Buradaki evim eski. Oluklar yıpranmış, birleşim yerleri belki çoktan çatladı. Bugün suyun nereden düştüğünü bulacağım.
Yağmurda oluk incelemek: bir bakıma kusursuz oluk havası.
Bahçenin de kendi planı var
Yazın yabani otlar gereğinden fazla enerjik. Ben hiçbir şey yapmasam da büyüyorlar. Keşke bu yaşam gücünü başka işe aktarabilsem.
Her yeri kusursuz düzenlemek yerine doğal taşlar arasına bitki ve sebze ekmek istiyorum: “kuru Japon bahçesi × botanik bahçesi × sebze bahçesi”. Biraz tuhaf, biraz vahşi, ama huzurlu.
Bu sırada kafamda AI çalışıyor
AI, “soruları yanıtlayan şey” olmaktan çıkıp “gerçekten çalışan şey” oluyor. Codex ev bilgisayarında çalışıyor; Grok’ta da benzer bir düzen var gibi.
Evdeki PC küçük bir AI şirketine dönüşebilir mi? İşleri ve görülebilecek belgeleri ayırırım. İnsan çalışan henüz yok; AI adaylarıysa çoğalıyor.
Eski ev ve en yeni AI
Karşımda yağmur yemiş Shōwa evi, bozuk oluklar, otlar ve büyük taşlar. Aklımda AI ajanları, otomasyon ve iş bölümü.
Geçmişin evini onarırken geleceğin şirketini düşünüyorum. Onarmak, yetiştirmek, yapmak, AI kullanmak, öğrenmek ve denemek. Belki hepsi bir gün birleşir.
Bugün de beceriksizce ilerliyorum
Önce yağmura, oluklara, bahçeye, taşlara ve otlara bakacağım. Sonra muhtemelen AI ile yine konuşacağım.
Son biçim hâlâ görünmüyor. Ama belki de görünmediği zaman daha eğlenceli.
コメント